Cute Light Pink Flying Butterfly

Translate

21 Eylül 2013 Cumartesi

Kalbimizi Yumuşatan Yağmur

Bugün yaşadığım yerde yağmur yağdı. Nasıl mutlu oldum bir bilseniz... Dışarıdaydım ve yanımda babam -sevdiğim öğretmenim- vardı. Herkes hazırlıksız yakalanmıştı yağmura ama kimseden sitem içeren herhangi bir  söz duymadım. Gülümseyerek karşıladı herkes mevsimin ilk yağmurunu... 



Yağmuru görünce yüzümde bir gülümseme belirdi. Nasıl hızlı yağıyordu anlatamam. Ya da benim ruhum susuz olduğu için çok yağdı gibi geldi. Hızlı yağdı fakat kısa sürdü. Olsun buna da şükür. Beni kısa bir süreliğine mutlu etti ya önemli olan da bu değil mi? Yağmur herkesin yüreğinde bir duygu tetikler.




 Kimi insanlar yağmur yağdığında hüzünlenir. Gözleri dolar ağlamak ister. Kimisinin ağlamak için nedeni vardır, duygulanmak için... Kimisi sebepsiz yere dökmek ister gözyaşı. Acaba gözyaşı dökmek istemesinin nedeni gökyüzüne eşlik etmek midir? Yoksa kendini yağmur damlalarının müziğine bırakmak mı?




 Kimisi de benim gibi gülümser... Hüzün gülümsemesi de olabilir bu aslında. Toprak için sevinir: Suya kavuştu diye. Güneş içinse hüzünlenir: Gitmek zorunda kaldı diye.
 İnsanların fikrini merak ediyorum... Yağmur güzel bir şey midir? Ah yaratıcının bize sunduğu her nimet gibi yağmur da çok değerli. 
Ne şirin şey öyle küçücük, damla damla kalbimize işliyor. 



Yağmur yağınca insan bence en çok evini özlüyor. Yağmurun toprağı ıslattığında aldığımız o kokusu kadar insanı büyüleyen bir şey yok bence. O hoş koku eşliğinde sevdiğiniz bir kitabı okumak nasıl güzel bir duygudur ama... Ben yanında bir kupa da kahve istiyorum. Yağmur ve kahve kokusunun birleşimi... Sevin, daha çok sevin, her şeyi, herkesi sevin dedirtiyor...
Hava henüz soğuk olmasa da insan bir küçük battaniye istiyor üstüne... Ya da gelip birisi sarılsa daha iyi olur.
Bu yağmur insanın içindeki kayıp duygularını bile açığa çıkarabiliyor. Toprağı yumuşatırken, kalbimizi de yumuşatıyor bu yağmur...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder